ΠΑΝΑΓΗΣ Δ. ΚΑΓΚΕΛΑΡΗΣ
(1873-1936)

Φωτογραφία του Παναγή Δ. Καγκελάρη (1873-1936)
και της συζύγου του Αλκινόης Λ. Δρακοπούλου (1895-1977)

Ο Παναγής Δ. Καγκελάρης γεννήθηκε στο Αργοστόλι.  Γονείς του ήσαν ο Δημήτρης Π. Καγγελάρης (1844-1898) και η πρώτη σύζυγός του Αικατερίνη Ν. Φωκά Ανδριάτου (1848-1885).  Μετά το θάνατο της μητέρας του εγκαταστάθηκε στο Σουέζ της Αιγύπτου, όπου εργάσθηκε στα εκεί καταστήματα νεωτερισμών και πρακτορείο διακίνησης εμπορευμάτων του Σπυρίδωνα Δ. Αντύππα "Bazar Universel et Bureau de Transit et d'Expéditions", μετέχοντας στα κέρδη τους με ποσοστά.  Το 1919 ανέλαβε αποκλειστικά τον τομέα των διαμεταφορών αρχίζοντας οικογενειακή παράδοση τριών γενεών, που εδραίωσε και μεγάλωσε ο γιός του Δημήτρης Π. Καγκελάρης (1922-1996) και άσκησε τελευταία η εγγονή του Πέρσα (Καγκελάρη-Bergerat) (1952) στα πρώτα επαγγελματικά της βήματα.  Η παράδοση αυτή συνεχίζεται έμμεσα μέχρι σήμερα στο χώρο της ναυτιλίας από τον ομώνυμο εγγονό του Παναγιώτη Δ. Καγκελάρη (1951).  Το 1921 ίδρυσε το κατάστημα νεωτερισμών "Bazar du Nil - P.D.Canghelaris & Co.", που διατήρησε μέχρι τον εκεί θάνατό του.  Η σύζυγός του Αλκινόη Λ. Δρακόπουλου (1895-1977) γεννήθηκε στην Αγχίαλο της Ανατολικής Ρωμυλίας, η καταγωγή, όμως, της οικογενείας της ήταν από τη γειτονική Μεσέμβρια (Μεσημβρία).  Ο πατέρας της ήταν κτηματίας και ιδιοκτήτης αλυκών, είχε δε διατελέσει και Δήμαρχος.  Με τους διωγμούς του 1906 η οικογένειά της γνώρισε την οικονομική καταστροφή.  Αποσταλμένη έγκαιρα από τους γονείς της ως οικότροφος στην Αθήνα, αποφοίτησε από το Αρσάκειο Παρθεναγωγείο και στη συνέχεια διορίσθηκε δασκάλα στο Σουέζ (1915-1919).  Το 1935 εγκαταστάθηκε με την κόρη τους Αικατερίνη Π. Καγκελάρη (1920) μόνιμα στην Ελλάδα, όπου συνέχισε να διδάσκει.  Απεβίωσε στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Ο Ηλίας Δ. Καγγελάρης γεννήθηκε στο Αργοστόλι.  Γονείς του ήσαν ο Δημήτρης Π. Καγγελάρης (1844-1898) και η δεύτερη σύζυγός του Ρόζα Δ. Ασάνη (1851-1912).  Με τη φροντίδα του μεγαλύτερου ετεροθαλούς αδελφού του Παναγή Δ. Καγκελάρη (1873-1936), ακολούθησε την ίδια γαλλόφωνη εκπαίδευση με το Γεράσιμο Δ. Καγγελάρη (1890-1925).  Ο ίδιος μάλιστα διετέλεσε Πρόεδρος (1909-1910) της Académie Saint Jean-Baptiste de la Salle, στην οποία από κοινού δώρησαν το 1910 μια μεγάλη προτομή του Saint Jean-Baptiste de la Salle, η οποία τοποθετήθηκε στην αίθουσα συνεδριάσεών της.  Διακρίθηκε ως δικηγόρος στα Μικτά Δικαστήρια της Αλεξάνδρειας από το 1919 μέχρι τον πρόωρο θάνατό του.  Είχε σπουδάσει Νομικά στην École de Droit του Καϊρου (1914-1918), ενώ παράλληλα ήταν υπάλληλος της Τράπεζας Αθηνών στην Αλεξάνδρεια (1912-1919).  Υπήρξε ασκούμενος δικηγόρος (1918-1919) κοντά στο γνωστό Αλεξανδρινό δικηγόρο Γεώργιο Ρούσσο και το 1929 ίδρυσε με το δικηγόρο Επαμεινώνδα Καμπά το δικηγορικό γραφείο "Cangellaris-Cambas".  Διετέλεσε ακόμη καθηγητής των Νομικών στο Collège des Écoles des Frères (1925-1930) και στο Lycée Français - Mission Laique Française (1930-1933).  Για την προσφορά του στη διάδοση της γαλλικής γλώσσας και πολιτισμού τιμήθηκε από τη γαλλική κυβέρνηση (1931) με το παράσημο του Ιππότη του Τάγματος των Ακαδημαϊκών Δαφνών (Ordre des Palmes Académiques), όπως θα τιμηθεί σαράντα ακριβώς χρόνια αργότερα (1971) και η κόρη του Νικολέτα.  Νυμφεύθηκε τη Χαρίκλεια Ν. Βισεντζίδου (1894-1964), η οποία είχε γεννηθεί στην Αλεξάνδρεια, όπου μαθήτευσε στην École Nôtre Dame de Sion και την École Suisse.  Από το γάμο τους απέκτησαν τρεις κόρες, την Ρόζα-Μαρία (1920-2008), τη Νικολέτα (1922) και την Κλαίρη Η. Καγγελάρη (1924).  Η Νικολέτα θα τιμηθεί για την προσφορά της ως εθελόντρια νοσοκόμα κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων.  Απεβίωσαν και οι δύο στην Αλεξάνδρεια.