"Η 'ΕΚΔΟΣΗ "ΜΟΥΧΤΑΡΙΕΤ" ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ (1913)"

(1)  Η 'Εκδοση των Γραμματοσήμων "Μουχταριέτ"
(2)  Η Σφραγίδα Ασφαλείας των Γραμματοσήμων "Μουχταριέτ"
(3)  Τα Τυπωμένα επί Φακέλλων Γραμματόσημα "Μουχταριέτ" και οι Σφραγίδες των

[Εδώ παρουσιάζονται εισαγωγή και δείγματα από το υλικό του εκθέματος]

Εισαγωγή

Με την αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού από τη Δυτική Θράκη, σε εφαρμογή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου (10 Αυγούστου 1913) που παραχώρησε την περιοχή στη Βουλγαρία, ο τοπικός πληθυσμός (Έλληνες, Αρμένιοι, Εβραίοι και Μουσουλμάνοι) ενώθηκε, επαναστάτησε (μεταξύ 16 και 19 Αυγούστου) και κατέλαβε τις πόλεις Γκιουμουλτζίνα (Κομοτηνή) στις 31 Αυγούστου και Ισκεντζέ (Ξάνθη) την επομένη (1η Σεπτεμβρίου), καθώς και το λιμάνι του Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη) στις 3 Σεπτεμβρίου 1913.  Τότε ανακήρυξε τη σύντομη (Προσωρινή και αργότερα Αυτόνομη) Κυβέρνηση της Δυτικής Θράκης, με πρωτεύουσα τη Γκιουμουλτζίνα.  Η υπογραφείσα μόνο από τη Βουλγαρία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία (που έτσι άφησε τον τοπικό πληθυσμό απροστάτευτο) Συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως (29 Σεπτεμβρίου), ήρε και τα τελευταία εμπόδια και ο Βουλγαρικός Στρατός εισήλθε στην περιοχή (25-30 Οκτωβρίου 1913), θέτοντας τέλος στην Αυτόνομη Κυβέρνηση.

Η Προσωρινή Κυβέρνηση απετελείτο από τους στρατιωτικούς Hadji Selim Samy Bey και Suleiman Askeri Bey, τους πολίτες Reshid Bey, Raif Effendi και Hafous Salih Effendi (αργότερα γερουσιαστή της Ελληνικής Δημοκρατίας), τον Έλληνα αρχιερατικό επίτροπο Μαρωνείας Νικόδημο (μετέπειτα μητροπολίτη Γρεβενών), τον Αρμένιο Migirditch Tabakian και τον Εβραίο Yaka Cassavi.  Γενικός Γραμματέας της ορίσθηκε ο Hafous Gali (αργότερα μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου), ενώ η στρατιωτική διοίκηση δόθηκε στον Eshref Bey Kushchubasi.  Ο τελευταίος ήταν και ο εμπνευστής της θέσης των επισημάνσεων (επί Οθωμανικών, Ελληνικών και Βουλγαρικών γραμματοσήμων) και της έκδοσης αυτών των γραμματοσήμων της Αυτόνομης Κυβέρνησης.  'Ηταν ένας ιδιαίτερα μορφωμένος και έξυπνος Κιρκάσιος αξιωματικός, ο οποίος αργότερα υπήρξε διοικητής των Οθωμανικών Δυνάμεων στη Λιβύη (1914) συνεπικουρούμενος από τον αδελφό του Hadji Selim Samy Bey, τον Mustafa Kemal Pasha και τον Emver Pasha.  Στη συνέχεια (1916) καθοδήγησε τις σφαγές, εξορίες και αναγκαστικές πορείες Ελλήνων και Αρμενίων (ομολόγησε περισσότερους του ενός εκατομμυρίου "καθαρμένους" με τουλάχιστον μισό εκατομμύριο νεκρούς) και εστάλη στη Χετζάζη, όπου αιχμαλωτίσθηκε κατά τη διάρκεια της Αραβικής Επανάστασης (1917).  Μετά τον πόλεμο στη Μικρά Ασία (1919-1922) διαφώνησε με τον Kemal Atatürk και εγκαταστάθηκε στην Κρήτη, για να περάσει τελικά τα τελευταία του χρόνια υπέργηρος στη γενέτειρά του τη Σμύρνη.

Η αλλαγή της επιγραφής (από "Προσωρινή Κυβέρνηση" σε "Αυτόνομη Κυβέρνηση"), οφείλονταν στο φόβο τυχόν δημιουργίας σύγχυσης ή ανασφάλειας στον πληθυσμό.  Τα γραμματόσημα χαράχθηκαν από τον εντόπιο χαράκτη Halil Oglou Ali Moullah.  Οι ίδιες αξίες τυπώθηκαν και επί φακέλλων διαφόρων διαστάσεων και ποιοτήτων και επωλήθησαν είτε ασφράγιστες είτε προσφραγισμένες με τις αρνητικές σφραγίδες των Ταχυδρομείων και Τηλεγραφείων των πόλεων Γκιουμουλτζίνα, Ισκεντζέ και Δεδέαγατς.  Εκδόθηκαν μεταξύ της 8ης Σεπτεμβρίου και της 6ης Οκτωβρίου 1913, σε δεκαέξι διαφορετικές εκτυπώσεις.

Τυπώθηκαν τρεις τύποι γραμματοσήμων χωρίς οδόντωση και γόμμα, ορισμένα από τα οποία φέρουν μια ερυθρά (στρογγυλή στη Γκιουμουλτζίνα και ελλειπτική στο Δεδέαγατς) σφραγίδα ασφαλείας (Το 1 γρόσι ισοδυναμούσε με 40 παράδες):

Γραμματόσημα "Μουχταριέτ" των 1pi (πορφυρούν), 10pa (ερυθρό) και 20pa (κυανούν), τύπος III μικρό μέγεθος, επί απλού χάρτου χωρίς υδατόσημο.